Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2018r. sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego J. L. do uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie 1 (jednego) odpisu skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem skarżącego lub własnoręcznie podpisanego. Skarżący pismem z 23 maja 2018r. wniósł zażalenie na ww. zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia obowiązkiem Sądu jest kontrola środka odwoławczego pod kątem spełnienia wymagań formalnych, jak również pod kątem dopuszczalności takiego środka. Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zażalenie jest środkiem zaskarżenia, który przysługuje – jak wynika z art. 194 § 1 P.p.s.a. – na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz dodatkowo na postanowienia enumeratywne wymienione w tym przepisie. Służy ono także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, w przypadkach wskazanych w ustawie - art. 198 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. 1 odpisu skargi.
W związku z tym, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wniesienia środka zaskarżenia na zarządzenie do uzupełniania braków formalnych wniosku, wniesione zażalenie należało uznać za niedopuszczalne. (por. Postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2018r. sygn. akt II OZ 1619/17, z dnia 19 stycznia 2018r. sygn. akt I OZ 1/18). W tym miejscu podkreślić należy, iż zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.