Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. P. N., pomimo wezwania w piśmie z dnia 30 marca 2017 r. do złożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych potwierdzających jego stan rodzinny, majątkowy i możliwości płatnicze (zaświadczenia potwierdzającego, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku; wyciągów z wszelkich posiadanych przez niego oraz pozostającą z nim w gospodarstwie domowym bakę rachunków bankowych; kopii zgłoszenia identyfikacyjnego lub aktualizacyjnego złożonego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w ramach wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego wskazującego, jakie dane podał - w części obejmującej wykaz rachunków bankowych - w zgłoszeniu indentyfikacyjnym/zgłoszeniu aktualizacyjnym; dokumentu potwierdzającego wysokość renty otrzymywanej babkę; oświadczenia brata w sprawie pomocy udzielanej skarżącemu; oświadczenia wyjaśniającego wątpliwości w zakresie podanych danych o stanie rodzinnym; zaświadczenia o sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej wydanego przez upoważnionego pracownika jednostki organizacyjnej gminy realizującej zadania pomocy społecznej; kopii dokumentów wskazujących wysokość niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym), nie złożył wymaganych dokumentów.
Wezwanie z dnia 30 marca 2017 r. do nadesłania wymienionych dokumentów i oświadczeń doręczono skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na adres wskazany w skardze i w przedmiotowym wniosku (karty nr 2 i nr 8 akt sprawy), na zasadzie art. 73 § 1 - 4 ppsa. Ze znajdujących się na karcie nr 25 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącego wezwanie oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 3 i 11 kwietnia 2017 r. Doręczyciel umieścił na kopercie adnotację wskazującą, że nie zastał adresata, a na potwierdzeniu odbioru informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nastąpił w dniu 19 kwietnia 2017 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie".
Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów i oświadczeń skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam - pomimo wezwania - nie przedkłada niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów i oświadczeń.
W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.