Uzasadnienie
P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (radcy prawnego) - k. 16-17.
We wniosku skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trojgiem dzieci w wieku szkolnym i nie stać go na opłacenie pełnomocnika z wyboru, bowiem nie dysponuje kwotą ok. 3.000 zł, zaś niniejsza sprawa jest skomplikowana. Rubrykę 7 (majątek) i 10 (dochody) formularza PPF skarżący przekreślił.
W związku z tym, że informacje udzielone we wniosku o przyznanie prawa pomocy przez skarżącego zostały ocenione przez referendarza sądowego jako niewystarczające do oceny aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, został on zobowiązany do uzupełnienia wniosku w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, przez przedstawienie:
- 1) z jakich środków finansowych czerpie środki na bieżące utrzymanie, skoro we wniosku o prawo pomocy nie podał żadnych źródeł dochodów (należało wskazać źródło dochodu oraz przedłożyć dokumenty potwierdzające tę okoliczność, np. umowę o pracę, umowę najmu lokalu, zaświadczenie z urzędu pracy o pozostawaniu osobą bezrobotną przez żonę skarżącego),
- 2) wyjaśnienia gdzie i na podstawie jakiego tytułu prawnego mieszka oraz ile wynoszą ewentualne opłaty z tym związane (opłata za mieszkanie, czynsz najmu lokalu, opłaty związane z jego eksploatacją),
- 3) oświadczenia, czy skarżący posiada oszczędności pieniężne, a jeżeli tak - w jakiej wysokości,
- 4) wyciągów z rachunków bankowych, będących w posiadaniu członków rodziny, przedstawiających operację na rachunkach za okres ostatnich trzech miesięcy (w przypadku nieposiadania rachunku bankowego należało złożyć stosowne oświadczenie),
- 5) wysokości miesięcznych wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie rodziny oraz ich udokumentowania (w formie faktur, rachunków, dowodów wpłaty),
- 6) wyjaśnienia, czy którykolwiek z członków rodziny otrzymuje świadczenia pieniężne lub niepieniężne od instytucji publicznych.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wyjaśnił, że:
- 1) jego rodzina utrzymuje się z wynajmu mieszkań i lokalu użytkowego i z tego tytułu uzyskuje kwotę 3.200 zł, zaś małżonka skarżącego uzyskuje dochód w wysokości ok. 2.200 zł miesięcznie,
- 2) stałe wydatki miesięczne opiewają na kwotę 2208 zł. Dodatkowo wyżywienie miesięczne to ok. min. 1.500 zł. Inne wydatki to lekarstwa, kieszonkowe dla dzieci, buty, ubrania, kurtki dla dzieci i inne wydatki, których kwoty skarżący nie podał.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy stwierdzając m. in., że skarżący:
- 1) nie ujawnił źródeł swoich dochodów, gdyż nie nadesłał żadnych dokumentów potwierdzających wysokość dochodu z wynajmu mieszkań i lokalu użytkowego oraz potwierdzających wysokość dochodu żony,
- 2) nie udzielił informacji na temat posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych, nie złożył oświadczenia, że nie posiada takich rachunków,
- 3) nie złożył oświadczenia na temat ewentualnego korzystania z pomocy społecznej.
Wnioskodawca wniósł sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia podnosząc m. in., że w innych sprawach był zwalniany z kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Z kolei zgodnie z art. 255 P.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W związku z powyższym należy zaznaczyć, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie Sądu wnioskodawca powyższej okoliczności nie wykazał.
Do oceny dochodów skarżącego w ocenie Sądu konieczne było przedłożenie dokumentów:
- 1) uprawdopodabniających podane przez skarżącego kwoty uzyskiwane z tytułu wynajmu mieszkań i lokalu użytkowego (3.200 zł) oraz uzyskiwane przez małżonkę skarżącego (ok. 2.200 zł miesięcznie),
- 2) wyciągów z rachunków bankowych, będących w posiadaniu członków rodziny, przedstawiających operację na rachunkach za okres ostatnich trzech miesięcy.
Skarżący, mimo wezwania z dnia 14 marca 2013 r. (k. 22-25) dokumentów powyższych nie przedłożył.
W związku z powyższym należy uznać, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy i jego rodziny nie została przez niego - mimo wezwania - w sposób zupełny wykazana, co nie pozwala na przyznanie prawa pomocy.
Okoliczność, że w innych sprawach skarżący był zwalniany z kosztów postępowania nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 260 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.