Uzasadnienie
Zaskarżonym przez A. S. i J. S. postanowieniem Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z [...] kwietnia 2015 r. orzekające o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2014 r., poz. 1789 ze zm.) w związku ze zgłoszeniem przez Skarżących szkody w środowisku na działce ew. nr [...] w M. w gminie G. w związku z prowadzoną do 2012 r. na działce sąsiedniej działalnością J. sp. j.
Ponadto, Skarżący zaskarżyli decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z [...] stycznia 2014 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji nakładającej obowiązek przeprowadzenia działań naprawczych w związku ze stwierdzonym przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska [...] zanieczyszczeniem gleby fenolem na terenie działek ew. nr [...] i [...] oraz na terenie sąsiednim. Sprawa z tej skargi została zarejestrowana za sygn. akt IV SA/Wa 1898/14. 11 grudnia 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, lecz wyrok nie jest prawomocny, jako że nie została jeszcze rozpoznana skarga kasacyjna (sprawie w NSA nadano sygn. akt 816/15). W wyroku tym Sąd zważył, że organ odwoławczy nie odniósł się w sposób pełny do przedstawionych przez Skarżących wyników analiz dotyczących gleby i wody ze studni na działce ew. nr [...], a w ponownie przeprowadzonym postępowaniu powinien odnieść się również do wyników analiz przedstawionych przez stronę skarżącą.
Na rozprawie Skarżąca podniosła, że przedmiot obu spraw jest odmienny, gdyż w przypadku sprawy, w której wydano decyzję o umorzeniu postępowania przedmiotem orzekania nie była kwestia wyrządzenia szkody na działce ew. nr [...], lecz jedynie na działkach ew. nr [...] i [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego zarejestrowanego za sygn. akt IV SA/Wa 1898/14 - w sprawie ze skargi A. S. i J. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2014 r.
Między zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania a zaskarżoną w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1898/14 decyzją o umorzeniu postępowania administracyjnego zachodzi ścisła zależność. W wyroku wydanym w tej ostatniej sprawie Sąd zważył, że organ odwoławczy nie odniósł się w sposób pełny do przedstawionych przez Skarżących wyników analiz dotyczących gleby i wody ze studni na działce ew. nr [...]. Zanieczyszczeń na działce tej dotyczy z kolei postępowanie w sprawie niniejszej. W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej (uprawomocnienia się wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję), przedmiotem rozważań organu w ramach kontynuowanego - uprzednio umorzonego - postępowania, będą także kwestie ujęte w kolejnym wniosku o wszczęcie postępowania. Stąd ocena legalności odmowy wszczęcia kolejnego postępowania pozostaje bezpośrednio w związku z legalnością decyzji o umorzeniu poprzednio prowadzonego postępowania w przedmiocie szkód w środowisku.
Podkreślenia wymaga, że obie sprawy dotyczą szkód polegających na zanieczyszczeniu ziemi, w następstwie prowadzenia działalności na działkach ew. nr [...] i [...], która została zakończona w 2012 r. Przy tym z sentencji decyzji o umorzeniu postępowania z [...] lipca 2014 r. wynika expressis verbis, że postępowanie dotyczyło nie tylko szkód na działkach ew. nr [...] i [...], lecz także "na terenie sąsiednim" (sentencja in fine).
Wobec tego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a.