Uzasadnienie
M. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 8 listopada 2016 r. wynika, że skarżący jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej i lasu o łącznej powierzchni 3,87 ha (nieruchomość rolna - 3,55 ha; las – 0,32 ha) oraz właścicielem lasu o powierzchni 0,89 ha. Gospodarstwo rolne stanowi źródło utrzymania wnioskodawcy. Jego dochodowość - zgodnie z ustaleniami ośrodka pomocy społecznej - wynosi 327 zł średnio miesięcznie. Skarżący oświadczył, że ponosi koszty związane z opłaceniem podatków rolnego i leśnego, składek do KRUS, opłaty za energię elektryczną, wodę, wywóz odpadów, radio i telefon, a także koszty ubezpieczenia i utrzymania sprzętu rolniczego. Spłaca również kredyt w wysokości około 4.700 zł. M.T. podał, że nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Mieszka w drewnianym domu o powierzchni 57,86 m2.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W sytuacji, gdy źródło utrzymania skarżącego stanowi działalność rolnicza, zaś powierzchnia gospodarstwa rolnego, którego jest współwłaścicielem wynosi niespełna 4 ha, za wiarygodne należy uznać, że dochód osiągany przez M. T. nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Jeśli skarżący nie posiada przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które mógłby spieniężyć w celu uzyskania dodatkowych środków, to należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 z wz. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.