Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3210/16 referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego M. M. adwokata w niniejszej sprawie i zwolnił go od kosztów sądowych.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w dniu 2 marca 2017 r. wyznaczyła adwokata M. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniach 29 maja 2017 r. pełnomocnik przeglądał akta sprawy.
Następnie w dniu 30 maja 2017 r. stawił się na rozprawie, gdzie reprezentował Skarżącego. Wniósł m.in. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały zapłacone w całości ani części. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Na wniosek wyznaczonego adwokata Sąd sporządził uzasadnienie wyroku i doręczył je pełnomocnikowi. Od powyższego wyroku pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną, którą NSA wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. II OSK 3077/17 oddalił. Z protokołu rozprawy przed NSA wynika, że stawił się na niej pełnomocnik skarżącego. W piśmie z dnia 28 sierpnia 2018 r. pełnomocnik wniósł o ponownie o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w obu instancjach.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które w niniejszej sprawie ma zastosowanie, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł.
Natomiast zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie do § 3 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej musi zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Wyznaczony adwokat zawarł takie oświadczenie na rozprawie przed sądem I. instancji oraz w skardze kasacyjnej.
Skoro ustanowiony z urzędu adwokat reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed Sądem I. instancji oraz przed NSA, gdzie również wziął udział w rozprawie oraz zawarł wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów wraz ze stosownym oświadczeniem, dlatego należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 420 zł (240 zł za I. instancję i 180 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA).
Stosownie do § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia, opłata ta podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.