Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2017 r. o umorzeniu postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia.
Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. wraz z informacją, że nie przysługują od niego środki odwoławcze.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10.
Zgodnie zaś z art. 260 § 1 i § 2 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana(art. 260 § 2).
Wobec tego w obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane przez Sąd po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje, o czym zresztą poinformowano Skarżącą
W tym stanie rzeczy stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.