Uzasadnienie
J. N. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 7 grudnia 2017 r. oraz dołączonego do niego zaświadczenia Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym z matką (K. N.). K. N. jest osobą w podeszłym wieku, niepełnosprawną ruchowo i pozostaje pod opieką skarżącego. J. N. cierpi na chorobę układu krążenia. Źródła utrzymania dwuosobowej rodziny stanowią emerytura wnioskodawcy w wysokości 930 zł miesięcznie oraz zasiłek dla opiekuna otrzymywany przez skarżącego. W listopadzie bieżącego roku wysokość wypłaconego świadczenia wyniosła 520 zł.
J. N. nie wykazał jakichkolwiek oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Wymienił następujące wydatki gospodarstwa domowego: czynsz (290 zł), energia elektryczna (57 zł), gaz (65 zł), woda (30 zł), węgiel (1.800 zł na zimę płacone w ratach), leki (100 – 150 zł miesięcznie).
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając wykazaną przez skarżącego wysokość środków utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego (1.450 zł miesięcznie, co daje 725 zł miesięcznie na osobę) i zadeklarowaną wielkość kosztów mieszkania oraz wydatków na leki (średnio około 700 – 750 zł miesięcznie), a także aktualny poziom cen innych dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochody wnioskodawcy i jego matki nie pozwalają na wygospodarowanie dodatkowych kwot z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Biorąc przy tym pod uwagę, że nie dysponują oni majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że J. N. wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.