Uzasadnienie
W piśmie z dnia 23 stycznia 2014 r. G. z siedzibą w K. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] maja 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji nakładającej na podmiot korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub naprawczych w związku ze zgłoszeniem wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku.
Sąd w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r. w wykonaniu zarządzenia z 6 lutego 2014 r. wezwał skarżącego, w ciągu 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza skargi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony. W dniu 4 marca 2014 r. skarżący nadesłali brakujące dokumenty do skargi.
W dniu 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. z siedzibą w K. z dnia 23 stycznia 2014 r. ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 3 marca 2014 r.
Skarżący pismem z dnia 9 maja 2014 r. wniósł wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu, wskazując, że w dniu 8 maja 2014 r. uzyskał informację od profesjonalnego pełnomocnika o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi.
Wniosek umotywował tym, że skarżący nie został pouczony o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a także że G. jest organizacją non profit, nie posiadającą profesjonalnego personelu pracowniczego dlatego uchybienie terminu wystąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Termin 7 dniowy do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym i nie może być przez Sąd dowolnie wydłużany lub skracany. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zatem pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 6, poz. 148). Niezachowanie więc należytej staranności przez pracownika pociąga za sobą również konsekwencje dla spółki, w której jest zatrudniony (postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2005 r., FZ 552/04, LEX nr 799477.). Ocena braku winy w uchybieniu terminowi należy do sądu. Dokonana ocena powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy.
W związku z tym przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r., II OZ 221/12, LEX nr 1138266).
Sąd przyjął dzień 8 maja 2014 r., w którym skarżący dowiedział się od profesjonalnego pełnomocnika o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu. Zatem według oceny Sądu wniosek, który skarżący wniósł 9 maja 2014 r. został wniesiony w terminie. Jednak uzasadnienie uchybieniu terminu przez skarżącego, że nie posiada profesjonalnego sekretariatu, że jest wynikiem błędu wynikającego z nadmiaru spraw jakimi zajmuje się Towarzystwo według oceny Sądu nie są okolicznościami wyczerpującymi przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Taki argument, że opóźnienie miało miejsce po raz pierwszy nie zasługuje na uwzględnienie. Powołanie przez skarżącego, że przyczyną uchybienia terminowi było umiejscowienie w dzienniku korespondencji wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do usunięcia braków formalnych w sąsiedztwie pism otrzymanych w dniu 28 lutego 2014 r. oraz pocztowy numer nadawczy wezwania, tworzył wizualnie układ cyfr wrażenie terminu otrzymania przesyłki w dniu 28 lutego 2014 r., a nie w dniu 24 lutego, według oceny Sądu jest okolicznością świadczącą o niezachowaniu szczególnej staranności przez skarżącego, a zatem fakt ten nie może stanowić przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu.
Ponadto argument, że skarżący nie został pouczony w postanowieniu o odrzuceniu skargi o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest chybiony. Postanowienie z dnia 26 marca 2014 r. było orzeczeniem kończącym postępowanie, od którego służyła skarga kasacyjna o czym strona skarżąca została poinformowana. Nie ma natomiast obowiązku pouczania stron postępowania o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej gdy strona temu terminowi uchybi.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.