Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2727/13

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 15 października 2013 r. H. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące wzruszenia postanowień Sądu Rejonowego dla L. w sprawie przekroczenia uprawnień przez komornika sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że na skutek działań niezgodnych z prawem został pozbawiony garażu i samochodu, natomiast pracownicy Biura Rzecznika Praw Obywatelskich w sposób niewłaściwy potraktowali jego sprawę.

W odpowiedzi na skargę Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 Ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1. decyzje administracyjne;
2. 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z treści wniesionej skargi wynika, że skarżąca jest niezadowolony z czynności podjętej przez Rzecznika Praw Obywatelskich i żąda podjęcia działań mających na celu wzruszenia postanowienia Sądu Rejonowego dla L. z dnia [...] listopada 2011 r. o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie przekroczenia uprawnień przez komornika sądowego.

Zakres i sposób działania Rzecznika Praw Obywatelskich określa ustawa z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147 ze zm.) która stosownie do art. 208 Konstytucji RP określa zakres i sposób działania rzecznika, jego powołanie i obowiązki. W myśl art. 210 Konstytucji RP Rzecznik Praw Obywatelskich jest w swojej działalności niezawisły, niezależny od innych organów państwowych i odpowiada jedynie przed Sejmem na zasadach określonych w ustawie. Podjęcie lub niepodjęcie konkretnej sprawy, a także sposób jej podjęcia, jest wynikiem woli Rzecznika, której swoboda wyrażenia mieści się w zasadzie niezawisłości. Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 tej ustawy Rzecznik po zapoznaniu się z każdym skierowanym do niego wnioskiem może podjąć sprawę, poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu środków działania, przekazać sprawę według właściwości, nie podjąć sprawy – każdorazowo zawiadamiając o tym wnioskodawcę i osobę, której sprawa dotyczy.

W orzecznictwie sądowowoadministracyjnym przyjmuje się, że rozpatrywanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich kierowanych do niego wniosków nie następuje w formach przewidzianych art. 3 § 2 pkt 1-4 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 1791 stwierdził, że podejmowane przez Rzecznika czynności, o których mowa w art. 11 ustawy o RPO nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej, ponieważ nie spełniają kryteriów tego rodzaju czynności, wynikających z art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa.

Stanowisko to Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela, w związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.