Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2689/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, który został uwzględniony postanowieniem z dnia 18 września 2014 r.
Pełnomocnikiem z urzędu dla wnioskodawczyni został wyznaczony adwokat L. S., który wniósł skargę kasacyjną w imieniu skarżącej od wyroku z dnia 19 marca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. przywrócił termin do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 345/15 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną. Jak wynika z treści protokołu z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 30 stycznia 2015 r., na rozprawie był obecny adwokat posiadający stosowne pełnomocnictwo substytucyjne udzielone mu przez wyznaczonego w tej sprawie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. wyznaczony adwokat z urzędu złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę fakt, że wyznaczony adwokat wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności a w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uczestniczył adwokat posiadający stosowne pełnomocnictwo substytucyjne uznano, że należy mu przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł (tj. 100 % stawki minimalnej), na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "a", podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.