Uzasadnienie
R. B., G. B., U. J., G. J., M. J., K. S. i M. L. (dalej zwani "skarżącymi") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego.
W odpowiedzi, na wezwanie Sądu, skarżący oraz organ administracji nadesłali wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 maja 2015 r. skierowane do Rady Gminy L. w zakresie ww. uchwały podpisane przez M. J., U. J., K. S., K. S., E. K., J. K.. W toku postępowania sądowego ustalono również, iż ww. wezwanie podpisał także G. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.; dalej zwanej "u.s.g.") każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy przekazanych do Sądu nie wynika, aby R. B., G. J. oraz M. L. poprzedzili skargę wniesioną na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] października 2014 r nr [...] wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Za dopełnienie tego wymogu nie można uznać wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2015 r. skierowanego do Rady Gminy L. Z powyższego pisma nie wynika bowiem, aby zostało podpisane przez R. B., G. J. oraz M. L. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skoro przed wniesieniem skargi do Sądu R. B., G. J. oraz M. L. nie wyczerpali środka zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, należało uznać, że skarga nie została skutecznie wniesiona.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.