Uzasadnienie
Skarb Państwa – [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie uchylenia decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].12.2013r. i stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...].12.1978r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości o powierzchni 22340 m2 z ogólnej powierzchni 47590 m2, położonej w [...] przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej "[...]". W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W ocenie skarżącego brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu nieruchomości na rzecz wnioskodawców, co spowoduje koszty po stronie Skarbu Państwa oraz powstanie stanu, w którym w razie uwzględnienia skargi i uznania, że wydana decyzja była wadliwa, nie będzie możliwy powrót do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. W takim wypadku po stronie skarżącego zaistnieje nieodwracalna szkoda wynikająca z wydanych przez organ decyzji administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego uzasadnienie wniosku daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w wyżej powołanym przepisie.
Należy wskazać, że zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury i Budownictwa stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...].12.1978r. orzekającej o wywłaszczeniu za odszkodowaniem przez odjęcie prawa własności na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości o powierzchni 22340 m2 z ogólnej powierzchni 47590 m2, położonej w [...] przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej "[...]".
Decyzja stwierdzająca nieważność orzeczenia wywłaszczeniowego może spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego nieruchomości, przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Ponadto decyzja stwierdzająca nieważność wywłaszczenia może stanowić podstawę zmiany wpisu w księdze wieczystej, który ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Jak zauważył Sąd Najwyższy w uchwale 7 Sędziów z 15.2. 2011r., III CZP 90/10, (publ. OSNC 2011, nr 7-8, poz.
76) rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywcę także w razie wadliwego wpisu w księdze wieczystej Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela nieruchomości. Istnieje zatem realna możliwość zbycia nieruchomości, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych unieważnienia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 1585/12).
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.