Uzasadnienie
P. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Z oświadczenia wnioskodawcy oraz przedłożonych przez niego dokumentów wynika, że jest on inwalidą II grupy. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 597,46 zł. oraz zasiłku stałego w kwocie 178,27 zł. przyznanego mu z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na skutek niepełnosprawności z pomocy społecznej.
P. P. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Przeważającą część dochodów skarżący przeznacza na zakup leków.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (radcy prawnego). Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.). Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności, dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej osoby zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
Rozpoznając wniosek w tym zakresie mniejsze znaczenie będzie miał aspekt wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść, albowiem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest możliwe tylko wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść nawet minimalnych kosztów. Brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania należy rozpatrywać w kontekście przyczyn od strony niezależnych, że obiektywnie nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i wobec tego powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że 56- letni skarżący posiada II grupę inwalidztwa. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej oraz zasiłku stałego z pomocy społecznej przyznanego mu jako osobie samotnie gospodarującej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu niepełnosprawności na podstawie przepisu art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca* 2004r. o pomocy społecznej.
Zdaniem Sądu sytuacja materialno - bytowa w jakiej znajduje się skarżący uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Oznacza to zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznanie mu prawa pomocy w formie ustanowienia adwokata z urzędu.
Z przedstawionych względów na podstawie art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.