Uzasadnienie
R. N. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 19 października 2016 r. wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną w znacznym stopniu i cały czas pozostaje pod opieką lekarską oraz rehabilitacyjną. Źródło jego utrzymania stanowi renta w wysokości 1.312 zł miesięcznie.
R. N. jest właścicielem mieszkania o powierzchni 32 m2 oraz współwłaścicielem w 1/6 niezabudowanej działki o powierzchni 1.051 m2. Nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
Skarżący wykazał następujące wydatki gospodarstwa domowego: czynsz (260 zł), energia elektryczna (około 60 zł), gaz (około 60 zł), woda (około 60 zł) i leki (około 100 zł) i przejazdy na wizyty lekarskie (około 40 zł).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dochód R. N. z renty wynosi 1.312 zł miesięcznie. Tylko wykazane przez niego opłaty za mieszkanie i jego eksploatację pomniejszają budżet domowy o około 440 zł, a ze względu na stan zdrowia skarżący dodatkowo wydatkuje ona około 140 zł na leki i koszty związane z wizytami lekarskimi. Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których R. N. nie wymienił w przedstawionym zestawieniu, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że jego dochód nie pozwala na zaoszczędzenie dodatkowych środków, które mogłyby zostać przeznaczone na inne cele niż konieczne utrzymanie. Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani majątkiem, który można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.