Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym osobiście w dniu 14 stycznia 2008r. J.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wniosek ten złożony został w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2206/07 wszczętej ze skargi J.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie zameldowania.
Postępowanie wszczęte niniejszą skargą nie zostało zakończone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sprawa została rozpoznana na rozprawie w dniu 8 stycznia 2008r., jednakże ogłoszenie orzeczenia odroczone zostało na dzień 22 stycznia 2008r.
Na obecnym etapie rozpoznawania skargi, skarżąca nie jest zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Z treści wniosku PPF wynika, że wnioskodawca jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:
Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwana dalej P.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Wniosek skarżącej dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Tym samym J.K. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Aby uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym, musi ona wykazać, że jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje wnioskodawcę norma art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja materialno-bytowa wskazuje, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek, nawet minimalnych, kosztów postępowania sądowego. Odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stanowiłaby więc naruszenie przepisów regulujących jej przyznawanie, pozbawiając skarżącą prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.