Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 3018/14 odrzucił skargę M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2015 r. w przedmiotowej sprawie przyznano M. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata P. P. Wyznaczony pełnomocnik, działając w imieniu skarżącej, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. przywrócił M. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 14 listopada 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt I OSK 1517/15 uchylił zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2193/15 oddalił skargę M. S. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, wyznaczony adwokat reprezentował skarżącą przed Sądem, popierając skargę. Złożył także wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika - wyznaczonego po wydaniu postanowienia z dnia 14 listopada 2014 r. odrzucającego skargę - polegała na sporządzeniu i wniesieniu w imieniu M. S. skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (z tego tytułu przysługuje wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia, w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia) oraz - po uchyleniu przez Sąd drugiej instancji postanowienia z dnia 14 listopada 2014 r. – reprezentowaniu skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (z tego tytułu przysługuje wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia).
Stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.