Uzasadnienie
R. N. (dalej "skarżący") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że został pozbawiony możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego z uwagi na zakończenie procedury uchodźczej oraz pozbawienie go zasiłku socjalnego. Skarżący, wobec uzyskania odmownej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy, nie ma również możliwości legalnego zarobkowania.
Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku ani wolnych środków pieniężnych. W Polsce nie ma żadnej rodziny, dlatego nie może liczyć na wsparcie finansowe ze strony krewnych. Skarżący oświadczył, że nie zna prawa polskiego ani języka w stopniu wystarczającym, aby mógł samodzielnie dochodzić swoich praw w sądzie.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Skarżący przed wydaniem zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy otrzymywał pomoc socjalną. Jednak pomoc ta, z uwagi na negatywną decyzję, została skarżącemu odebrana po 60 dniach od wydania ostatecznej decyzji. Obecnie skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów, nie korzysta również ze wsparcia osób trzecich. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżący nie posiadając stałych dochodów, nie mogąc również uzyskać legalnego zatrudnienia, nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a jedyne źródło jego utrzymania jakim był zasiłek socjalny, aktualnie skarżącemu już nie przysługuje, nie ulega wątpliwości, że nie jest on w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.