Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] (dalej zwane "Stowarzyszeniem") wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] wraz z infrastrukturą techniczną w gminie K. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. wskazując, iż wykonanie tej decyzji powodować będzie powstanie niemożliwych do odwrócenia skutków związanych z realizacją inwestycji w postaci budowy [...], a tym samym prowadzić będzie do wyrządzenia znacznej szkody w zakresie zdrowia osób znajdujących się w zakresie oddziaływania inwestycji oraz w zakresie ochrony środowiska.
Zdaniem Stowarzyszenia rozstrzygnięcie wydane w zakresie skargi będzie miało wpływ na decyzję organu I instancji, co uzasadniania wniosek o jej wstrzymanie. Ponadto Stowarzyszenie podniosło, że wniosek dotyczy decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy, zatem spełnia warunki zawarte w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej, jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. II FZ 511/14, LEX nr 1460131, z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13, z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie można mówić o tożsamości podmiotowej zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania Stowarzyszenia i decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], która dotyczy innego podmiotu. Brak jest również tożsamości przedmiotowej, gdyż przedmiotem postępowania przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] w przypadku decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] było określenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, zaś przedmiotem oceny w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia jest legitymacja Stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu. Inna jest zatem podstawa prawna obu rozstrzygnięć.
Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia rozpoznawanego wniosku.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.