Uzasadnienie
Wojewoda [...] wniósł do Sądu skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta M. obejmującego działki nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] ([...], [...]), [...] ([...], [...]), [...], [...], i część dz. nr [...] ([...] i [...]). W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p. p. s. a.).
Zważyć jednakże należy, co ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała rady gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie podlega ona wykonaniu. Przez "wykonanie" aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Plan zagospodarowania przestrzennego nie podlega wykonaniu, gdyż określa jedynie zasady zabudowy i zagospodarowania terenu na terytorium gminy. Nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Ich naruszenie może nastąpić dopiero w fazie realizacji inwestycji, która wymagać będzie jednak uzyskania odrębnych pozwoleń i decyzji, od których strona, która ma w tym interes prawny, będzie mogła wnieść stosowne środki zaskarżenia.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.