Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r. oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W dniu 13 marca 2014 r. skarżąca zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku oraz doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku z dnia 10 marca 2014 r. z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 14 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 283 akt sprawy).
Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wyrok z dnia 10 marca 2014 r. jest prawomocny od dnia 15 maja 2014 r.
W dniu 2 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) M. S. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Należy nadmienić, że skarżąca ubiegała się już o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. odmówił jej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd, wskazując na posiadane przez stronę oszczędności (35.000 zł), środki zgromadzone przez nią i syna na siedmiu rachunkach bankowych (łącznie 29.772,74 zł), otrzymywane przez stronę dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych (w 2012 r. roku 10.994.31 zł) i pomoc finansową (2.384,28 zł), uznał, że nie spełnia ona przesłanek przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku, należy wskazać, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Jak wskazano, postępowanie w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] zostało zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2014 r. Wyrok ten stał się prawomocny 15 maja 2014 r., po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc po trzydziestu dniach od doręczenia skarżącej jego odpisu wraz z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ppsa).
Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca złożyła natomiast w dniu 2 czerwca 2014 r., zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie wszczętej jej skargą. Trzeba przy tym podkreślić, że w toku postępowania M. S. została wyczerpująco poinformowana zarówno o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego (pisma z dnia 30 sierpnia 2013 r. – k. 18 i 19 akt sprawy, pismo z dnia 1 kwietnia 2014 r. – k. 282 akt sprawy), jak i o trybie, terminie i warunkach formalnych sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku kończącego postępowanie w jej sprawie (pismo z dnia 11 lutego 2014 r. – k. 183 akt sprawy, protokół rozprawy z dnia 10 marca 2014 r. przeprowadzonej z udziałem skarżącej – k. 269 akt sprawy, pismo z dnia 1 kwietnia 2014 r. – k. 282 akt sprawy).
Ponadto, jak wskazano, strona wnioskowała już o przyznanie prawa pomocy, a Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na posiadane przez stronę znaczne zasoby pieniężne.
Jednocześnie należy zauważyć, że aktualnie w sprawie nie toczy się żadne postępowanie, które mogłoby prowadzić do wzruszenia prawomocnego wyroku z dnia 10 marca 2014 r. Skarżąca, wyczerpująco poinformowana o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego od tego wyroku, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie podała przy tym jakichkolwiek przyczyn, które uniemożliwiły jej złożenie tego wniosku w terminie otwartym do wniesienia środka odwoławczego. Nie zwróciła się też o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku kończącego postępowanie, który to wniosek mógłby ewentualnie doprowadzić do nadania biegu prawomocnie zakończonej sprawie.
Powyższe okoliczności faktyczne przemawiają za stwierdzeniem, że wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w toku postępowania w rozumieniu art. 243 § 1 ppsa. W konsekwencji podlega on oddaleniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.