Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 lutego 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Następnie – po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącego w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym - postanowieniem z 8 czerwca 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (pkt 1 postanowienia) oraz oddalił wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 2 postanowienia). W uzasadnieniu wyjaśniono, iż ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny, albowiem prawomocnym postanowieniem z 9 lutego 2010 r. skarżący został już zwolniony z wszelkich opłat i kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W dniu 5 lipca 2010 r. (data nadania wniosku w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł sprzeciw od pkt 2 postanowienia referendarza sadowego z 8 czerwca 2010r. W uzasadnieniu wskazał, iż nie zgadza się z częścią postanowienia, w której oddalono jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie skarżącego, jego dochody są na tyle niskie, że nie pozwalają mu na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Sąd zważył co następuje
Jak wynika z powyższego skarżący uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych już na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego (postanowienie z 9 lutego 2010r.). Od tamtego momentu jego sytuacja majątkowa, rodzinna i zdolności płatnicze nie uległy poprawie.
Skoro więc okoliczności uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy na wcześniejszym etapie sprawy nie przestały istnieć, to oznacza, iż zwolnienie od kosztów nadal obowiązuje w takim zakresie jakim go przyznano postanowieniem z 9 lutego 2010 r.
Dodatkowo należy powtórzyć, co już wskazano skarżącemu w postanowieniu z 8 czerwca 2010r., iż przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych rozciąga się nie tylko na postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, ale i ewentualne postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tym stanie rzeczy należało odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy z kolejnego wniosku na mocy art. 246 § 1 pkt 2, art. 260 w zw. z art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).