Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 lutego 2014 r. B. C. zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
Z informacji zawartych w formularzu wniosku PPF, złożonym do Sądu w dniu 13 lutego 2014 r. wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawczyni są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 3.391,37 zł brutto miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, że uczestniczka postępowania jest właścicielką domu o pow. 100 m2 oraz nieruchomości gruntowej, na której usytuowany jest dom, o pow. 14879 m2. Poza tym wnioskodawczyni nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że nie jest w stanie poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy, bowiem jej sytuacja materialna jest trudna. Wnioskodawczyni oraz jej mąż są osobami w podeszłym wieku, znaczą część uzyskiwanych dochodów przeznaczają na leczenie i rehabilitację. Wnioskodawczyni wymieniła szczegółowo stałe miesięczne wydatki, do których zaliczyła: koszt dwóch pożyczek w łącznej wysokości 410.90 zł, wydatki na lekarstwa- 430, 50 zł oraz stałe opłaty takie jak: prąd, gaz, woda, nieczystości płynne - 385 zł oraz koszt ogrzewania (opału)- 453 zł.
Uzupełniając przedmiotowy wniosek B. C. w piśmie z dnia 18 marca 2014 r. oświadczyła, że ona ani jej mąż nie posiadają kont bankowych ani lokat terminowych, nie uzyskują również żadnych dochodów z nieruchomości gruntowej. Na dowód potwierdzenia kwoty uzyskiwanych świadczeń emerytalnych wnioskodawczyni nadesłała kserokopie przekazów pocztowych – potwierdzenie wypłat emerytur, z których wynika, że wnioskodawczyni oraz jej mąż otrzymują miesięcznie dochód netto w łącznej wysokości 2.831,15 zł. Dokumentując wydatki związane ze spłata zaciągniętych zobowiązań finansowych wnioskodawczyni nadesłała dwie umowy pożyczek gotówkowych z Alior Bank wraz z harmonogramem ich spłat. Z nadesłanych dokumentów wynika, że B. C. w styczniu 2013 r. zaciągnęła pożyczkę gotówkową w łącznej wysokości 14.101,11 zł, udzieloną na 60 miesięcy, z ratą miesięczną w wysokości 235,03 zł, natomiast W. C. - mąż wnioskodawczyni w styczniu 2014 r. zaciągnął pożyczkę w łącznej wysokości 4.219,55 zł, udzieloną na 24 miesiące, z ratą miesięczną w wysokości 175,82 zł.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:
Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych funkcjonuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają stronom, w tym uczestnikom postępowania, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
W rozpatrywanej sprawie wniosek uczestniczki postępowania dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak określone granice wniosku, wnioskodawczyni powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny wnioskodawczyni opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF oraz piśmie z dnia 18 marca 2014 r. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Należy mieć na względzie, iż jedynym dochodem B. C. oraz jej męża są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2.831,15 zł netto miesięcznie. Dochody te, które służą do utrzymania dwóch dorosłych osób, prawie w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów utrzymania domu, leczenie, bieżące wydatki rodziny oraz spłatę zaciągniętych zobowiązań finansowych. Łączna wysokość miesięcznych wydatków koniecznych, według oświadczenia wnioskodawczyni wynosi 1680 zł. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wysokością środków finansowych, którymi wnioskodawczyni dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że strona wnioskująca nie posiada oszczędności, należało uznać, że spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.