Uzasadnienie
J. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 19 maja 2010 r., a także z oświadczenia skarżącego z dnia 14 czerwca 2010 r. oraz kopii postanowienia asesora Prokuratury Rejonowej W. z dnia [...] lutego 2010 r. i postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. wynika, że:
- 1. skarżący jest osobą samotną,
- 2. w okresie od 13 kwietnia 2008 r. do 12 stycznia 2010 r. przebywał w areszcie śledczym,
- 3. w tym czasie z jego mieszkania ukradziono wszelkie dokumenty, w tym osobiste oraz dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej,
- 4. w sprawie kradzieży mienia J. P. prowadzone jest dochodzenie,
- 5. aktualnie wnioskodawca nie osiąga dochodu, nie ma jakichkolwiek nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych,
- 6. mieszka u znajomych i utrzymuje się z otrzymywanych przez nich datków,
- 7. w kwietniu 2009 r. umorzone zostało prowadzone z wniosku Miasta W. postępowanie egzekucyjne przeciwko J. P. Umorzenie nastąpiło ze względu na stwierdzenie bezskuteczności egzekucji.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Nie osiągając dochodu, a przy tym nie posiadając wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych skarżący nie jest w stanie samodzielnie ponieść wydatków związanych z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych. W związku z tym zmuszony jest korzystać z pomocy znajomych.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że J. P. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.