Uzasadnienie
W piśmie z dnia 20 maja 2015 r. D. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania skarżących od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] o zezwoleniu A. B. na zniszczenie siedliska [...] na działce nr geod. [...] we wsi K. We wniesionej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I. instancji oraz zaskarżonego postanowienia. Skarżący podali, że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych w wykonaniem decyzji organu I. instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przy czym na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Skarżący w żaden sposób nie uzasadnili, w jaki sposób zaskarżone postanowienie może wywołać skutki o jakich mowa w powyższym przepisie. Wobec tego jedynie porządkowo należy wskazać, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżone w niniejszej sprawie nie podlega wykonaniu, zatem nie mogło wywołać skutków z art. 61 § 3 cyt. ustawy.
Odnosząc się zaś co do rozstrzygnięcia z pkt 2 sentencji należy wskazać, że decyzja, której wstrzymania żądają skarżący nie została wydana w granicach sprawy objętej skargą. Ustawodawca zamieszczając bowiem w art. 61 § 3 cyt. ustawy zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa). Przedmiotem zaskarżenia jest w niniejszej sprawie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a skarżący żądają wstrzymania decyzji udzielającej zezwolenia zniszczenie gniazd [...]. Inna jest zatem podstawa prawna obu rozstrzygnięć.
Wobec powyższego żądanie wstrzymania wykonania decyzji organu I. instancji w okolicznościach niniejszej sprawy jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji.