Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. (nr [...]) – zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą K. - Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2012 r. (nr [...]) o wymierzeniu za okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. skarżącemu administracyjną karę pieniężną za wprowadzanie ścieków do ziemi z naruszeniem warunków ustalonych pozwoleniu zintegrowanym w wysokości 700 446 zł.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka podkreśliła, że nie posiada w chwili obecnej środków finansowych pozwalających na dobrowolne uiszczenie kary wynikającej z decyzji - jej wykonanie będzie się zatem wiązało z koniecznością wszczęcia postępowania egzekucyjnego z innych niż pieniądze składników majątkowych, co spowodowałoby nieodwracalne skutki dla prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, polegające w pierwszej kolejności na utracie płynności finansowej, a w dalszej fazie do istotnego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, co może prowadzić nawet do konieczności rozważenia jej całkowitego zaprzestania i ogłoszenia upadłości.
Dodatkowo podniesiono, że względem Spółki toczy się postępowanie międzybankowe mające na celu spłatę ok. 30 mln złotych na rzecz kredytodawcy - Banku Handlowego - Citibanku i w związku z tym faktem strona zobowiązana jest do utrzymania szczególnego obowiązku zachowania płynności finansowej, celem niepogarszania swojego wyniku finansowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: P.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Zdaniem Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P. p. s. a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 700 446 zł, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P. p. s. a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w tej wysokości może rodzić trudności w funkcjonowaniu Spółki.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.