Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Minister Infrastruktury, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpoznaniu odwołań: J.S., R.S. i M.G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] o ustaleniu warunków lokalizacji dla inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku P. - granica powiatu R. (od km [...] do km [...]) z wyłączeniem odcinka W.-T. (od km [...] do km [...]) stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania od powyższej decyzji.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W dniu [...] stycznia 2008 r. Wojewoda [...] wydał decyzję o ustaleniu warunków lokalizacji dla wyżej wymienionej inwestycji. J.S. złożył, w dniu [...] marca 2008 r., odwołanie od tej decyzji, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku o przywróceniu terminu podniósł, iż zawiadomienie o wydaniu przez Wojewodę ww. decyzji zostało nieprawidłowo doręczone - na adres podany w ewidencji gruntów, pod którym skarżący nie zamieszkuje. Ponadto, stwierdził, że nie miał możliwości zapoznania się z obwieszczeniem wywieszonym w Urzędzie Gminy M. Wskazał także, że obwieszczenie o wydaniu ww. decyzji nie było wywieszone na głównej tablicy ogłoszeń Urzędu, oraz że obwieszczenie nie zostało opublikowane w prasie lokalnej.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Minister Infrastruktury odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a następnie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu Minister podniósł, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz..721 z późn. zm.) - zwanej dalej "specustawą", wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej. Przepis ten pozwala na odstąpienie od obowiązku odrębnego
IV SA/Wa 1878/08 doręczania decyzji każdej stronie postępowania. Zdaniem organu z akt sprawy wynika, iż obwieszczenie zostało wywieszone w Urzędzie Gminy w M. w dniu 31 stycznia 2008 r. Zgodnie z art. 49 doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia wywieszenia obwieszczenia tzn. w dniu 18 lutego 2008 r. Termin do wniesienia odwołania minął zatem w dniu 3 marca 2008 r. Oznacza, że odwołanie J.S. złożone zostało z przekroczeniem 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania.
W skardze na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. J.S. wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Ministra z dnia [...] stycznia 2008 r. zarzucił Ministrowi Infrastruktury naruszenie art. 7 i 77 kpa, a także art. 7 ust. 2 i art. 28 ust. 1 "specustawy". Skarżący podniósł, iż zawiadomienie o wydanej decyzji zostało dokonane na adres, pod którym nie zamieszkuje od 30 lat. Doręczenie zastępcze może być dokonane gdy adresat chwilowo jest nieobecny w miejscu zamieszkania. Doręczenia dokonano jednak do rąk osoby trzeciej, która ma inne miejsce zamieszkania niż skarżący.
Ponadto, w opinii skarżącego, ani ogłoszenie w Gazecie [...], która nie jest prasą lokalną, ani wywieszenie obwieszczenia na małej tablicy w bocznym korytarzu Urzędu Gminy nie spełnia wymogów określonych w art. 7 ust. 2 "specustawy". Skarżący podniósł, że Gazeta [...] nie jest dziennikiem o charakterze lokalnym, a jej lokalny dodatek dla miasta L. nie jest skierowany do mieszkańców powiatu [...]. Wobec tego, zdaniem skarżącego organ w sposób wadliwy zawiadomił o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji dnia [...] stycznia 2008 r.
Odnosząc się do kwestii wywieszenia obwieszczenia na tablicy w Urzędzie Gminy, skarżący zauważył, że zamiast na głównej tablicy przy wejściu do Urzędu zostało ono umieszczone na małej tablicy w bocznym korytarzu - co było nieprawidłowe. Na tę okoliczność organ nie przeprowadził postępowania dowodowego, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa.
Podsumowując, skarżący twierdzi, że uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jego winy, co uprawdopodabniają wskazane przez niego okoliczności.
W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, organ powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.
IV SA/Wa 1878/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Badając legalność zaskarżonego postanowienia, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów niż w niej podniesiono.
Zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] wydane zostało bezpośrednio po wydaniu przez Ministra postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody.
Jak wynika z art. 59 § 2 kpa o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Na ostateczne postanowienie w tym przedmiocie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270zpóźn. zm.).
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wydano przed upływem terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. a zatem przedwcześnie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.