Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. (nr [...]) orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...] położonego przy ul. [...] w W.. W skardze zamieścił wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 16 sierpnia 2013 r. skarżący złożył w Sądzie urzędowy formularz PPF. W treści wniosku stwierdził, że ze względu na trudną sytuację materialną nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 529 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 55m2.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wykazał on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
Z oświadczenia skarżącego wynika, że pozostaje on pod opieką organów gminy. Według treści wniosku PPF, skarżący otrzymuje zasiłek stały w wysokości 529 zł. Ten zasiłek jest według skarżącego jedynym źródłem jego utrzymania. Na podstawie treści znajdującego się w aktach sprawy pisma Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. ustalono ponadto, że S. K. otrzymuje zasiłki celowe; mieszka w garażu, który ogrzewa piecykiem elektrycznym. Potrzeby żywieniowe zaspokaja dzięki pomocy dalszej rodziny.
Referendarz stwierdza, że dochód skarżącego w wysokości 529 zł. (nie licząc zasiłków celowych) nie pozwolił mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.