Uzasadnienie
L. E. pismem z dnia 12 maja 2015 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany. Do skargi dołączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym podała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że nie posiada jakiegokolwiek majątku i oszczędności, z mężem i dzieckiem, którzy również ubiegają się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, prowadzi gospodarstwo domowe. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych przyznawanych osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy które w całości przeznacza na niezbędne utrzymanie (utrzymanie mieszkania, czynsz najmu, koszty zakupu pożywienia, środków czystości itp.).
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek jest uzasadniony.
Zdaniem referendarza sądowego skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowego, a zatem znajduje się w sytuacji opisanej w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Jak już powiedziano, L. E. nie posiada majątku, oszczędności. Utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych, które są przyznawane przez państwo osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. W tej sytuacji spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.