Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 11 lutego 2010 r. uczestnik postępowania- C. O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata do reprezentowania jej w niniejszej sprawie.
Z informacji podanych przez wnioskodawczynię w nadesłanym formularzu PPF wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku- 89 lat, schorowaną, a jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 1230,22 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż stałe wydatki jakie ponosi na utrzymaniem mieszkania oraz zakup niezbędnych lekarstw pochłaniają większość uzyskiwanych przez nią dochodów. Z rubryki 7 formularza wniosku wynika, że C. O. poza mieszkaniem o pow. 39 m2 nie posiada żadnego innego majątku, ani środków pieniężnych.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się wnioskodawczyni.
Złożone przez C. O. oświadczenie co do jej stanu zdrowia, wieku oraz wysokości stałych dochodów wskazuje, że po stronie wnioskodawczyni istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Należy mieć na uwadze, iż jedynym dochodem uzyskiwanym przez C. O. jest świadczenie emerytalne w wysokości 1230, 22 zł miesięcznie. Ponadto w związku ze złym stanem zdrowia oraz podeszłym wiekiem nie posiada ona potencjalnych możliwości dodatkowego zarobkowania. Wnioskodawczyni nie podała co prawda wysokości wydatków ponoszonych na jej bieżące utrzymanie oraz leczenie, jednakże, przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznać należy, że nie jest ona w stanie podołać kosztom zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika. Zestawiając wysokość ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego z wysokością środków finansowych, którymi wnioskodawczyni dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że nie posiada ona żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło jej dochodów należy przyjąć, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.