Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 17 listopada 2008 r. J. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na opisaną powyżej decyzję w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 1030 zł netto. Oświadczył ponadto, że w skład jego majątku wchodzi budynek gospodarczy (20 m2), a także, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności ani żadnych przedmiotów wartościowych.
Wątpliwości odnoszące się do sytuacji majątkowej wnioskodawcy uzasadniały wezwanie go w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., do uzupełnienia złożonego wniosku w wyznaczonym, 7-dniowym terminie, poprzez: 1) nadesłanie aktualnego (za ostatni miesiąc) dokumentu ujawniającego dochody uzyskiwane przez skarżącego z tytułu renty, 2) przedłożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne za podany w wezwaniu okres, 3) złożenie wyjaśnień co do sposobu wykorzystania środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (tj. 82.500,00 zł), 4) przedstawienie informacji o wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie się (wyżywienie, opłaty za energię elektryczną itp.). Wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 3 grudnia 2008 r., jednakże do dnia rozpoznania niniejszego wniosku pozostało bez odpowiedzi.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie ustanowienia adwokata, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, co wynika z treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). Warunkiem pozytywnego rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie jest spełnienie przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a mianowicie wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powołanego przepisu wynika, że ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. W interesie osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy leży więc przedłożenie wszelkich dokumentów źródłowych oraz przytoczenie wszelkich okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem wniosku.
Rozpoznając złożony wniosek referendarz sądowy lub Sąd dokonuje zaś weryfikacji oświadczeń w nim zawartych w oparciu o doświadczenie życiowe, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, a także wniosków wyprowadzonych z analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie. Jeżeli oświadczenia strony o braku możliwości ponoszenia przez nią kosztów postępowania pozostają w sprzeczności z wnioskami wyprowadzonymi z uwzględnieniem powołanych zasad, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy.
W rozważanym przypadku wnioskodawca nie złożył dodatkowych wyjaśnień co do swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, do czego został zobowiązany na mocy zarządzenia z dnia 26 listopada 2008 r. W konsekwencji analiza jego sytuacji majątkowej (finansowej), dokonana na podstawie materiałów znajdujących się w aktach sprawy z uwzględnieniem powyższych wytycznych doprowadziła do oceny, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą, bezsporną okolicznością przemawiającą za przyjęciem takiego stanowiska jest osiągnięcie przez skarżącego w 2007 r. dodatkowego dochodu w wysokości 82 500 zł z tytułu sprzedaży nieruchomości, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy umowa o przeniesieniu własności nieruchomości zawarta w dniu [...] lutego 2007 r. w formie aktu notarialnego. Brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie sądu w sprawie wyjaśnienia, czy rozdysponował on środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości w ten sposób, że obecnie jedyne jego źródło utrzymania stanowi renta (nie można bowiem wykluczyć, że jakaś część ww. kwoty została przeznaczona na cele inwestycyjne, przykładowo umieszczona na lokacie bankowej, a zatem, że uzyskane w 2007 r. środki nie zostały wykorzystane w całości na szeroko rozumianą konsumpcję), skutkować musi więc uznaniem, wobec braku dowodów przeciwnych, że skarżący posiada środki, które umożliwią mu ustanowienie pełnomocnika procesowego we własnym zakresie.
W tych warunkach należało przyjąć, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy przestawiona w rozpoznawanym wniosku, a także wynikająca z akt sprawy, nie świadczy o trudnościach finansowych skarżącego uniemożliwiających mu poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru, co uzasadniałoby przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.