Uzasadnienie
R. pr. M. Z. działająca z substytucji r. pr. P. S. wyznaczonego pełnomocnikiem z urzędu M. K. sporządziła i dnia 15 lipca 2012 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. oddalającego skargę M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w ramach przyznanego Skarżącemu prawa pomocy, nieopłaconych w całości ani w części.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 29 grudnia 2011 r. stawił się r. pr. R. S. działający z substytucji r. pr. P. S., podtrzymując wnioski i argumentację zawarte w skardze kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. skargę kasacyjną oddalił, pozostawiając sądowi pierwszej instancji do rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności radcowskie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem".
W myśl § 15 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia).
W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed Sądem w pierwszej instancji. Następnie udzielił substytucji do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (r. pr. M. Z.) oraz do udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (r. pr. R. S.). Wyznaczonemu r. pr. przyznano wynagrodzenie za reprezentowanie Skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w wyroku z dnia 7 maja 2010 r. (w kwocie 309,80 zł.). Natomiast wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej, wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział na rozprawie ze skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy się pełnomocnikowi na zasadzie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, w wysokości 75 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 180 zł.
Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznana kwota ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tj. 23 % (art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 250 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.