Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego B. R. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu złożonego na wezwanie wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że ze względu na trudną sytuację osobistą nie posiada środków finansowych niezbędnych do uiszczenia opłat sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Wnioskodawca mieszka samotnie na odziedziczonej po rodzicach działce leśnej w domu w stanie surowym. Pozostaje bez pracy i nie uzyskuje żadnych dochodów poza zasiłkiem dla bezrobotnych. Wnioskodawca do złożonego wniosku załączył zaświadczenie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], z którego wynika, że w roku podatkowym 2008 przychód skarżącego wyniósł ogółem 4560 zł (dochód - 3670 zł).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie posiada, jak również nie jest w stanie zgromadzić, jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane do poniesienia kosztów postępowania prowadzonego z złożonej przez siebie skargi. Możliwości finansowe składającego wniosek są więcej niż ograniczone, jeżeli się zważy, że nie tylko zasadniczym, ale i jedynym źródłem jego dochodów jest, jak zadeklarował, zasiłek dla bezrobotnych.
Wysokość tego świadczenia w kontekście przeciętnych potrzeb gospodarstwa domowego prowadzonego indywidualnie uniemożliwia przyjęcie, że stanowić ono może źródło zgromadzenia jakichkolwiek oszczędności. Uwzględniono w niniejszej sprawie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skarżącemu przyznał już kilkukrotnie prawo pomocy (postanowienie z 24 lutego 2009 r. sygn. II SA/Wa 26/09; postanowienia z 30 kwietnia 2009 r. sygn. VII SA/Wa 28/09 i VII SA/Wa 29/09), co świadczyć może o tym, że trudna sytuacja materialna składającego wniosek, uniemożliwiająca mu między innymi uiszczenie wpisu od skargi, do czego został wezwany w niniejszym postępowaniu sądowym, nie ma charakteru jedynie przejściowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.