Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżących E. i T. K.– adw. H. O. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonalności skarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Wnioskodawczyni podniosła, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków to jest zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", polegające na tym, że przeprowadzenie egzekucji kary, której wysokość jest znaczna – wynosi bowiem 299 436,36 zł, z czego 121 846 zł już opłacili - zmusi skarżących do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej z powodu braku środków niezbędnych do jej prowadzenia, a w konsekwencji utratę źródła utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek jest niezasadny. Zasadniczo, w myśl art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, wydanych lub podjętych w postępowaniu administracyjnym.
Przesłanki wstrzymania wykonalności decyzji określone są w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W przedmiotowej sprawie przesłanki takie nie zachodzą. Wniosek pełnomocnika skarżących opiera się na założeniu, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, polegające na tym, że wymierzona kara pieniężna jest znaczna - wynosi ona 299 436,36 zł, z czego 121 846 zł już zostało opłacone - a zatem stanowi ona dla skarżących znaczne obciążenie pod względem finansowym, a co za tym idzie, jednorazowe zapłacenie nieuiszczonej jeszcze kwoty może znacznie ograniczyć możliwości prowadzenia przez skarżących działalności gospodarczej i w konsekwencji pozbawić ich źródła utrzymania.
Założenie takie nie znajduje jednak odzwierciedlenia w realiach przedmiotowej sprawy. Z ustaleń poczynionych przez referendarza sądowego dokonanych przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie prawa pomocy wynika m.in., iż skarżący otrzymali kredyt inwestycyjny w kwocie 2 000 000 zł w związku z budową 10 budynków wielorodzinnych zlokalizowanych w O. przy ul. [...] w celu ich sprzedaży na okres od 10 grudnia 2009 r. do 9 grudnia 2011 r.
Dysponowanie tak znaczną kwotą pozwala skarżącym na opłacenie ww. kary administracyjnej. Należy mieć przy tym na uwadze, że usunięcie drzew, za które wymierzona została kara administracyjna, związane było z realizacją inwestycji w związku z którą został udzielony ww. kredyt inwestycyjny. Skarżący jako przedsiębiorcy powinni realizować przedmiotową inwestycję, zgodnie z przepisami prawa oraz ponosić wszelkie koszty i wydatki związane z jej realizacją. W przypadku niezgodnego z prawem działania muszą liczyć się z jego konsekwencjami takimi jak nałożenie kary administracyjnej.
W związku z powyższym nieuzasadnione jest zawarte we wniosku twierdzenie, iż wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie przez skarżących działalności gospodarczej i pozbawi ich źródła dochodów, gdyż po opłaceniu przedmiotowej kary pozostanie im jeszcze kwota niezbędna na realizację inwestycji. Otrzymają oni ponadto zyski ze sprzedaży domów, które wybudują, realizując przedmiotową inwestycję. Są oni zatem w stanie wyłożyć kwotę niezbędną na zapłacenie kary administracyjnej.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji nie znajdując przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.