Uzasadnienie
W dniu 2 września 2008 r. skarżące nadały drogą pocztową wspólną skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Ze zwrotnych poświadczeń odbioru decyzji wynika, iż odpisy decyzji zostały doręczone odrębnie każdej ze skarżących w dniu 21 kwietnia 2008 r. (aczkolwiek w skardze skarżące poniosły, iż decyzję otrzymały w dniu 17 kwietnia 2008 r.).
Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2008 r. Sąd odmówił skarżącym przywrócenia terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art.53§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (decyzji administracyjnej lub postanowienia). Zgodnie z art.58§1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Za udokumentowaną datę doręczenia zaskarżonej decyzji Sąd przyjmuje 21 kwietnia 2008 r., a zatem datę – z punktu widzenia skarżących – nieznacznie korzystniejszą niż wynikająca z informacji zawartej w skardze (wprawdzie rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd przyjął za wiążącą datę podaną w skardze, niemniej rozbieżność ta nie ma wpływu na rozstrzygnięcie). Ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 21 maja 2008 r. Skarga nadana została na poczcie dopiero w dniu 2 września 2008 r., a zatem z blisko trzyipółmiesięcznym uchybieniem terminu. Jednocześnie wniosek o przywrócenie wspomnianego terminu nie został uwzględniony.
Skarga została zatem wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, w związku z czym podlega odrzuceniu na podstawie art.58§1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tego względu na podstawie wskazanego wyżej przepisu należało orzec jak w sentencji.