Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał L. T. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. wyznaczyła dla skarżącego adwokat D. M. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 4 września 2017 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2017 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1492/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Na rozprawie w dniu 26 lutego 2018 r. działająca z upoważnienia wyznaczonego pełnomocnika z urzędu apl. adw. O. M. reprezentowała skarżącą na rozprawie oraz wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczyła, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu, na którą składają się: pomoc udzielona z urzędu w postępowaniu zażaleniowym (zakończonym postanowieniem NSA z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt II OZ 1492/17) oraz pomoc udzielona z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (zakończonym wyrokiem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1558/17).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz pkt 2 lit. d opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł, zaś w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.
W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 360 zł, tj. za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu zażaleniowym (120 zł) oraz w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji (240 zł), podwyższając tę kwotę o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono jak w sentencji.