Uzasadnienie
Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] dla przedsięwzięcia pod nazwą "likwidacja barier rozwojowych – most na [...] z rozbudową drogi wojewódzkiej nr [...] oraz połączeniem z drogą wojewódzką nr [...]", skarżący B. G. wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji z zakresie dotyczącym wsi G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189).
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ:
Po pierwsze skarżący w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku. Tymczasem w celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09, z dnia 21 października 2013 r., sygn. II OZ 862/13).
Po drugie nie można uznać, by decyzja, której wstrzymania żąda skarżący została wydana w granicach sprawy objętej skargą. Ustawodawca zamieszczając bowiem w art. 61 § 3 cyt. ustawy zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. Na sprawę administracyjną, w znaczeniu materialnoprawnym, składają się zaś elementy podmiotowe i przedmiotowe. Oznacza to, że w postępowaniu organów obu instancji musi występować tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (podmiotowa) oraz tożsamość podstawy prawnej i faktycznej (przedmiotowa). Przedmiotem zaskarżenia jest w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, zatem postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym, a nie decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Inna jest zatem podstawa prawna obu rozstrzygnięć.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.