Uzasadnienie
K. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 12 sierpnia 2013 r. oraz z informacji udzielonych w piśmie z dnia 23 sierpnia 2013 r. wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący od wielu lat nie mógł podjąć zatrudnienia ze względu na konieczność sprawowania opieki nad chorą matką- H. G., która zmarła w dniu 2 września 2011 r. W związku ze śmiercią matki skarżący stracił jedyny stały dochód jaki posiadał w postaci świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 520 zł. Aktualnie skarżący uzyskuje niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego w wysokości 450 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada kont i lokat bakowych, w chwili obecnej nie jest zarejestrowany jako bezrobotny. Skarżący nie ma również wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia okoliczność, iż jedynymi środkami jakie skarżący dysponuje są niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego (450 zł miesięcznie). Od kwietnia 2012 r. wnioskodawca został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej z powodu podjęcia prac społecznie użytecznych. Ze względu na okoliczności życiowe w jakich skarżący się znalazł oraz fakt, iż dysponuje on niewielkimi środkami uznano, iż złożony przez niego wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.