Uzasadnienie
B.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w sentencji decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w sprawie potwierdzenia pozostawania bez pracy na skutek represji.
Wyrokiem z dnia 3 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego skargę na wymienioną decyzję. Skarżący sygnalizując zamiar jego zaskarżenia, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wnioskodawca utrzymuje się z emerytury w wysokości 507,53 zł. (brutto). Prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów majątkowych.
Referendarz sądowy rozpoznając wniosek stwierdził, co następuje
Ustanowienie dla osoby wnioskującej zastępcy prawnego w osobie adwokata jest wynikiem przyznania jej częściowego prawa pomocy, czego warunkiem jest wykazanie - przez osobę wnioskującą – braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.).
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w płożeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Skarżący zasługuje na przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia pełnomocnika. Z otrzymywanej emerytury (507,53 zł) przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na porycie kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Na marginesie wyjaśnić należy, że skarżący – na podstawie art. 239 powołanej ustawy, nie jest zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie, w tym uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.