Uzasadnienie
P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] grudnia 2010 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z [...] października 2005 r., którą udzielono zakładowi [...] w R., pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolono na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów.
W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że na podstawie decyzji z [...] października 2005 r. - której nieważność stwierdzono zaskarżoną obecnie do Sądu decyzją - prowadził działalność gospodarczą stanowiącą jedyne źródło utrzymania jego i jego rodziny oraz 10 pracowników. Ponadto szkolił 7 uczniów. W dotkniętej strukturalnym bezrobociem gminie W., owe dodatkowe zarejestrowanie 10 kolejnych bezrobotnych stanowi problem społeczny. Wydając zaskarżoną decyzję Minister Środowiska w sposób bezpośredni przyczynił się do likwidacji ww działalności gospodarczej.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu okoliczności podane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] czerwca 2012 r. uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie tej decyzji, mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, z uwagi na faktyczne uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odzysku odpadów w związku z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów.
Podkreślenia jednak wymaga, iż zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.