Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2007 r. Sąd oddalił skargę na wskazane w sentencji postanowienie Ministra Środowiska (k. 39).
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku (k. 66-68), która - jako wniesiona osobiście - została odrzucona przez Sąd postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. (k. 80). Na to postanowienie skarżący wniósł osobiście zażalenie (k. 96-98), które zostało przez Sąd odrzucone postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r. (k. 101-102).
Jednocześnie ze skargą kasacyjną skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 69-70).
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2008 r. (k. 74-76) przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pełnomocnikiem skarżącego został adwokat M. M. (pełnomocnictwo - k. 110), który poinformował pismem datowanym na 26 lutego 2008 r. (data złożenia w Sądzie: 29 lutego 2008 r., k. 116), że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przekazał ją skarżącemu oraz złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł.
Z kolei § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł.
Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że pełnomocnik skarżącego adwokat M. M. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przekazał ją stronie, należało na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia orzec, jak w sentencji.