Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 13/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obszaru gminy B. – część obejmująca jednostkę administracyjną – miejscowość D..
Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 15 lipca 2011 r. (dowód- zwrotne potwierdzenie odbioru k. 53 akt sądowych).
Dnia 4 sierpnia 2011 r. R. S. złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2011 r. Sąd odrzucił powyższy wniosek z uwagi na złożenie go po upływie ustawowego terminu.
Pismem z dnia 5 września 2011r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając wniosek podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż z uwagi na wiek, brak wiedzy prawniczej oraz stan zdrowia nie jest w stanie sprawnie prowadzić swoich spraw. Wskazał również, że o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dowiedział się w studenckiej poradni prawnej, jednak nie uzyskał tam informacji o terminie, w jakim wniosek ten należy złożyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a. do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brzmienie powołanego przepisu art. 86 P.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy ocenić zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich ustalonych w sprawie okoliczności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., IPKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144).
Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego we wniosku argumentacja, jak również zachowanie skarżącego od czasu powzięcia wiadomości o wydanym w sprawie postanowieniu Sądu o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do momentu wniesienia przedmiotowego wniosku, stanowią wystarczające przesłanki uprawdopodobniające brak winy skarżącego w uchybieniu terminu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.