Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt IVSA/Wa 1299/11, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W..
Pismem z dnia 5 września 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego K. N. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie.
W dniu 30 stycznia 2012 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2011 r. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zastępstwa skarżącej z urzędu. Następnie w piśmie procesowym z dnia 22 maja 2012 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik, w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej oraz udziałem na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 22 maja 2012 r., wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postaci kosztów postępowania kasacyjnego, wskazując, iż koszty te nie zostały przez skarżącą pokryte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.