Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na działanie Rady Miasta W. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu na jego wniosek z dnia 16 października 2012 r. prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 12 grudnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokat A. L. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego T. G. Pełnomocnik została powiadomiona pismem, które odebrała w dniu 19 grudnia 2012 r., w dniu następnym zapoznała się z aktami sprawy w Sądzie.
W dniu 18 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniosła w jego imieniu skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w którym wskazała, że wniesienie skargi przez pełnomocnika z urzędu w terminie 30 dni od dowiedzenia się o wyznaczeniu jej jako pełnomocnika świadczy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt I FZ 324/10 wskazuje, że w sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik zostaje ustanowiony z urzędu w trakcie lub po upływie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a., nie ma zastosowania. Termin ten bowiem, mając na uwadze treść art. 177 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wynosi 30 dni od momentu, kiedy to pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu.
Z treści powołanych przepisów wynika, że termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; sam wniosek zostanie wniesiony w odpowiednim terminie; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W ocenie Sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki, o których mowa powyżej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego. Po ustanowieniu przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika dalsze czynności podejmował ustanowiony w sprawie adwokat. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, w dniu 18 stycznia 2013 r. wyznaczony pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jednocześnie ze skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 31 sierpnia 2012 r.
Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, stanął na stanowisku, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 P.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie adwokata w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oznacza, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zatem wniesiony w terminie. Spełnione ponadto zostały pozostałe przesłanki z art. 87 p.p.s.a., warunkujące możliwość przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.