Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: "spółka") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W powyższej skardze spółka zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Spółka podniosła, że uchwała w konsekwencji jej wykonania doprowadzi do rozporządzeń finansowych ze środków publicznych, które dokonane w oparciu o rażąco wadliwy akt prawny będą stanowiły naruszenie dyscypliny finansów publicznych i spowodują marnotrawienie środków publicznych w sposób niegospodarny i niecelowy. Dopiero bowiem wskutek orzeczenia w niniejszej sprawie okaże się czy zaskarżona uchwała może stanowić podstawę jakichkolwiek działań.
Ponadto wskazała, że brak wstrzymania uchwały może spowodować m.in. znacząca szkodę po stronie spółki, która zainwestowała znaczące środki w nabycie nieruchomości oraz prace projektowe działając w zaufaniu do obowiązującego prawa, a brak możliwości realizacji inwestycji skutkował będzie poniesieniem znaczącej szkody materialnej oraz znaczącego uszczerbku majątkowego po stronie spółki działającej w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: ‘p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 2 pkt 3 tego przepisu, w razie wniesienia skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie.
Z kolei z treści § 3 omawianego przepisu wynika, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Skarga w sprawie niniejszej wniesiona została w trybie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, ze zm.), a dotyczy uchwały Rady W. z [...] lutego 2014 r. w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części działki nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...].
Zaskarżona uchwała nie stanowi przepisu prawa miejscowego, a wniosek taki wypływa z treści art. 14 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2012 r., poz. 647, ze zm.), który w ust. 1, 2, 4 i 5 określa cel i warunki uchwały rady gminy o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w ust. 8 zaś ustanawia, iż plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Tak więc plan wymieniony jest wśród źródeł prawa objętych przepisem art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, natomiast ustawodawca nie przewidział, by przymiotem aktu prawa miejscowego objąć uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 14 ust. 1). (także: T. Bąkowski, Komentarz do art. 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Zakamycze 2004).
Wobec powyższego, wniosek spółki o wstrzymanie zaskarżonej uchwały rozpoznać należy pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście wskazać należy, że przedmiotowa uchwała opisanych skutków nie wywołuje. Charakter zaskarżonej uchwały, podjętej w myśl art. 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazuje, iż nie może ona przejmować treści projektu planu, a więc nie wskazuje w sposób wiążący przewidywanych rozwiązań przyszłego planu.
Nadto rada gminy, przy pewnych ograniczeniach ustawowych, może w toku prac planistycznych w miarę potrzeby dokonywać zmian, co do obszaru objętego przyszłym planem, a nawet wycofać się z inicjatywy planistycznej, przerywając procedurę sporządzania planu (por. Komentarz do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2004, str. 145-147). Tym samym, w ocenie Sądu, na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały brak byłoby podstaw do twierdzenia powstania realnej szkody w majątku bądź wystąpienia nieodwracalnych skutków o charakterze prawnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.