Uzasadnienie
A. C. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 12 kwietnia 2017 r. oraz nadesłanych na wezwanie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, że skarżący jest cudzoziemcem. Nie posiada majątku, ani zasobów pieniężnych. We wrześniu 2013 r. pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę. Od tamtej pory A. C. nie jest zatrudniony, ponieważ nie może legalnie świadczyć pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od października bieżącego roku rozpocznie trzeci rok studiów. Mieszka w lokalu należącym do znajomej, która nie pobiera z tego tytuł żadnych opłat i w całości pokrywa wydatki związane z eksploatacją mieszkania.
Skarżący nie otrzymuje świadczeń socjalnych, a koszty związane z koniecznym utrzymaniem (żywność, ubranie, środki higieny osobistej) pokrywa dzięki pomocy rodziny i znajomych. Jest zadłużony u koleżanki, u której mieszka. Nie spłaca zobowiązań kredytowych wobec banku. W dniu 23 czerwca bieżącego roku do A. C. skierowano dwa wezwania do zapłaty należności wobec banku - na kwoty 2.141,43 zł oraz 1.109,02 zł.
W okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2017 r. na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym A. C. nie zaksięgowano jakichkolwiek wpłat. Saldo rachunku pozostawało ujemne (-2.000,00 zł). Na koniec okresu ujętego na nadesłanych wyciągach kwota niespłaconych odsetek od zadłużenia wyniosła 70,24 zł, a niespłacone koszty obsługi zadłużenia wyniosły 71,19 zł.
Z kolei na rachunku karty kredytowej, na koniec okresu ujętego w nadesłanych wyciągach (od 26 marca do 25 czerwca 207 r.), zadłużenie wyniosło 9.480,00 zł przy przyznanym limicie kredytowym 9.223,48 zł. W dniu 19 czerwca 2017 r. dokonano potrącenia kwoty 4,20 zł tytułem kosztów upomnienia i windykacji. Odsetki naliczone za okres od 25 maja do 25 czerwca 2017 r. wyniosły 62,67 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Nie będąc zatrudnionym i nie osiągając dochodu, skarżący nie jest w stanie samodzielnie pokryć kosztów koniecznego utrzymania. Podstawowe potrzeby życiowe zabezpiecza, korzystając z pomocy rodziny lub znajomych, bądź zaciągając kolejne pożyczki. A. C. nie reguluje terminowo wymagalnych należności, a jego zadłużenie wobec banku wzrasta. W konsekwencji podejmowane są wobec niego czynności windykacyjne. Nie dysponując przy tym zasobami pieniężnymi, ani majątkiem, który można by zbyć w celu uzyskania dodatkowych środków, wnioskodawca nie jest w stenie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.