Uzasadnienie
W piśmie z dnia 14 marca 2015 r. J. P., A. G., J. B., Z. W., M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia przebiegu rowu odwadniającego i jego odtworzenia na działce ew. nr [...] i [...] obręb A. i przekazano sprawę organowi I. instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd w pismach z dnia 20 kwietnia 2015 r. przesłał skarżącym odpisy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 15 kwietnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania doręczono:
- 1. J. P. w dniu 23 kwietnia 2015 r.,
- 2. J. B. w dniu 7 maja 2015 r. – (w sposób zastępczy). Po raz pierwszy zostało awizowane w dniu 23 kwietnia 2015 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie awizowane w dniu 4 maja 2014 r. Wobec tego na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej Ppsa) należało je uznać za prawidłowo doręczone.
- 3. Z. W. w dniu 23 kwietnia 2015 r.
- 4. M. F. w dniu 7 maja 2015 r. (w sposób zastępczy). Po raz pierwszy zostało awizowane w dniu 23 kwietnia 2015 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie awizowane w dniu 4 maja 2014 r. Wobec tego na podstawie art. 73 Ppsa należało je uznać za prawidłowo doręczone.
Zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.
Jak wynika z akt sprawy (między innymi pisma skarżących z dnia 29 kwietnia 2015 r.) wpis od skargi w ustawowym terminie uiścił jedynie A. G. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z dnia 17 czerwca 2015 r., wynika, że w zakreślonym terminie pozostali skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.