Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania oczywistej omyłki w sentencji wyroku z dnia 19 listopada 2013 r., bowiem ze skargi i pism procesowych składanych do akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi w zakresie stwierdzenia nieważności § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 zaskarżonej uchwały była działka o numerze ewidencyjnym [...], a zatem punkt I. sentencji wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską polegającą na błędnym wpisaniu nr ewidencyjnego działki [...] zamiast nr ewidencyjnego [...].
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.