Uzasadnienie
W dniu 13 września 2017 r. podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącego adw. M. T. zobligowana stanowiskiem skarżącego złożyła wniosek o wyłączenie składu obecnego na rozprawie: sędziego WSA Anny Szymańskiej, sędziego WSA Kaji Angerman i sędziego WSA Łukasza Krzyckiego. Wniosek uprawdopodobniła z uwagi na niewykonanie publicznego zobowiązania Sądu, aby wszystkie sprawy zostały połączone w jedną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sprawach określonych w art. 18 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 cytowanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą powodować wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy. Osobiste przeświadczenie skarżącej co do tego, że sędziowie prowadzą proces wadliwie, nie może być uznane za powód przemawiający za ich wyłączeniem.
W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarczy do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 40/15, CBOSA).
Sędziowie Anna Szymańska, Kaja Angerman, Łukasz Krzycki złożyli oświadczenia, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne podstawy do ich wyłączenia. Należy zatem uznać, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów, których dotyczy wniosek skarżącego.
W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1-3 i art. 19 p.p.s.a., jak również skarżący nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia, stosownie do w art. 20 § 1 tej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.