Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Minister, organ) po rozpatrzeniu wniosku T. G. (skarżącego) o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2015 r. o odmowie udostępnienia z rejestru PESEL danych adresowych W. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. T. G. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych o udostępnienie z rejestru PESEL danych adresowych W. B.. Uzasadniając potrzebę uzyskania żądanych danych skarżący wskazał na prowadzone przed Sądem Okręgowym w W. [...] Wydział [...] postępowanie przeciwko osobie poszukiwanej.
Minister decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] odmówił skarżącemu udostępnienia z rejestru PESEL wnioskowanych danych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że powodem negatywnego rozstrzygnięcia był brak wystąpienia przesłanki ujętej w art. 46 ust 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności, tj. brak należytego udokumentowania przez skarżącego uprawnienia w uzyskaniu żądanych danych.
Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wyraził niezadowolenie z wydanego rozstrzygnięcia, jak również wyraził przekonanie o właściwym udokumentowaniu interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanych danych.
Organ pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów potwierdzających interes prawny w żądaniu przedmiotowych danych, w postaci kopii pozwu skierowanego przeciwko osobie poszukiwanej opatrzonego sądową prezentatą lub potwierdzeniem nadania do sądu, bądź aktualnego sądowego wezwania do wykazania danych adresowych osoby poszukiwanej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w nadesłanym drogą elektroniczną dnia [...] stycznia 2016 r. piśmie wskazał, że to Minister powinien wystąpić do pracodawcy osoby poszukiwanej, w celu pozyskania jego dodatkowych danych. Ponadto zarzucił przewlekłe i niegodne z przepisami Kpa działania pracownika w załatwieniu jego sprawy.
Minister po ponownym rozpatrzeniu sprawy, podtrzymał swoje stanowisko o braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Powołując się na treść art. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności stwierdził, że dane z rejestru PESEL udostępnia się osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Zdaniem Ministra użycie zwrotu "wykaże" oznacza, że legitymowanie się przez wnioskodawcę interesem prawnym musi być udowodnione, a nie tylko uprawdopodobnione.
Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie kwestią sporną było ustalenie, w oparciu o materiał dowodowy, czy skarżący posiada interes prawny w uzyskaniu danych adresowych W. B., a jednocześnie, czy uprawnienie skarżącego do uzyskania żądanych danych zostało właściwie udokumentowane.
W ocenie organu skarżący nie udokumentował interesu prawnego w żądaniu udostępnienia danych adresowych osoby poszukiwanej. Podstawą zajęcia takiego stanowiska była okoliczność, że interes prawny w żądaniu udostępnienia danych adresowych, który skarżący wywodził z obowiązku wskazania miejsca zamieszkania poszukiwanej osoby, dla celów postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w W. pod sygn. akt [...], nie został właściwie udokumentowany, tj. poparty miarodajnymi dowodami.
Oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym kopie: postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa skarżącego m. in. przeciwko W. B., zobowiązania tegoż Sądu z dnia [...] maja 2014 r. do wskazania danych adresowych pozwanych w sprawie o sygn. akt [...], a także wezwania sądowego z dnia [...] września 2014 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia w sprawie przeciwko W. B., organ doszedł do wniosku, że żaden w ww. dokumentów nie nakłada na skarżącego obowiązku wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej.
Odnosząc się natomiast do nadesłanego zobowiązania sądowego z dnia [...] maja 2014 r., z uwagi na znaczący upływ czasu pomiędzy datą jego wydania ([...]maja 2014 r), a dniem skierowania pierwszego pisma do tut. organu przez skarżącego Minister stwierdził, że przedłożonego dokumentu również nie można uznać za dostateczny dowód na zaistnienie interesu prawnego w uzyskaniu żądanych danych. Na jego podstawie bowiem organ nie mógł jednoznacznie stwierdzić, że postępowanie przeciwko W. B. jest nadal w toku.
Odnosząc się do zarzutu zaniechania przez organ wystąpienia do pracodawcy osoby poszukiwanej w celu pozyskania dodatkowych danych, Minister wskazał na brak umocowania ustawowego dla takiego działania. Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności, obowiązek udokumentowania interesu prawnego spoczywa na wnioskodawcy, nie na organie. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 2 zadaniem organu jest udostępnianie danych z rejestru, a nie prowadzenie szeroko zakrojonej kwerendy w zakresie właściwej identyfikacji osoby poszukiwanej. Ten obowiązek spoczywa na wnioskodawcy i mieści się w ramach konieczności wykazania uprawnienia w uzyskaniu żądanych danych.
W dalszej części uzasadnienia organ, w trybie art. 234 pkt 1 Kpa odniósł się do zarzutów niewłaściwego prowadzenia postępowania odwoławczego przez pracownika organu, uznając je za bezzasadne.
T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na powyższą decyzję podnosząc, że jest ona bezprawna.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała oddaleniu, bowiem sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja była dotknięta wadami uzasadniającymi wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Sąd zbadał sprawę, nie będąc związany zarzutami skargi - w jej całokształcie, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a."
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r., poz. 657 ze zm.). Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy, dane z rejestru PESEL, rejestrów mieszkańców oraz rejestrów zamieszkania cudzoziemców, w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań, mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Natomiast przepis art. 47 ust. 3 ustawy stanowi, że organ rozpatrujący wniosek o udostępnienie danych odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, udostępnienia danych jednostkowych, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w art. 46, a zatem także w przypadku, gdy strona nie wykazała interesu prawnego w otrzymaniu danych.
W rozpatrywanej sprawie skarżący uzasadniając potrzebę uzyskania danych adresowych W. B., wskazał na prowadzone przed Sądem Okręgowym w W. [...] Wydział [...] postępowanie przeciwko osobie poszukiwanej.
W tej sytuacji, jak słusznie przyjął organ należało ustalić, czy skarżący posiada uprawnienie do uzyskania wnioskowanych danych, oraz czy uprawnienie to jest realne, aktualne i właściwie udokumentowane.
Jak wynika z treści zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji główną przyczyną odmowy udostępnienia żądanych danych było nieudokumentowanie posiadania przez skarżącego aktualnego interesu prawnego w uzyskaniu z rejestru PESEL wnioskowanych przez niego informacji.
Powyższe stanowisko organu zasługuje na aprobatę. W ocenie Sądu trafnie organ stwierdził, że interes prawny w uzyskaniu danych gromadzony w rejestrze PESEL musi być właściwie udokumentowany, co wynika z użytego w art. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy o ewidencji ludności sformułowania "wykażą", które oznacza, że to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar udowodnienia interesu prawnego.
W tym celu organ - zarówno przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji (pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r.), jak i w postępowaniu odwoławczym (pismem z dnia [...] grudnia 2015 r.) - wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów mogących potwierdzić interes prawny i jego aktualność w żądaniu udostępnienia danych adresowych W. B. Skarżący złożył kopie dokumentów, które w jego ocenie świadczyły o posiadaniu przez niego interesu prawnego.
Jednakże, zdaniem Sądu, na całkowitą aprobatę zasługuje ocena przedłożonych dokumentów dokonana przez organ.
Skarżący swoje uprawnienie wywodził z obowiązku wskazania danych osoby poszukiwanej dla celów toczącego się postępowania przed Sądem Okręgowym w W. W toku postępowania przedłożył kopie następujących dokumentów: postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2014 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa skarżącego m. in. przeciwko W. B., zobowiązania Sądu z dnia [...] maja 2014 r. do wskazania danych adresowych pozwanych w sprawie o sygn. akt [...], a także wezwania sądowego z dnia [...] września 2014 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia w sprawie przeciwko W. B. Należy w pełni zaaprobować ocenę organu, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2014 r., nie nakłada na skarżącego obowiązku wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej, zatem nie stanowi wykazania interesu prawnego w żądaniu danych w niniejszej sprawie.
Prawidłowo organ wskazał również na znaczący upływ czasu pomiędzy datą zobowiązania Sądu z dnia [...] maja 2014 r. do wskazania danych adresowych, a datą skierowania wniosku do organu – [...] sierpnia 2014 r. Na podstawie tego dokumentu nie można było stwierdzić, że postępowanie przeciwko W. B. jest nadal w toku.
Właściwie zostało również ocenione przedłożone wezwanie sądowe z dnia [...] września 2014 r. W pełni uzasadnione jest bowiem twierdzenie organu, że na jego podstawie także nie mógł stwierdzić, że postępowanie przeciwko osobie poszukiwanej jest nadal w toku, a tym samym – aby istniała aktualna potrzeba uzyskania danych osobowych osoby poszukiwanej. Aktualności wezwania nie potwierdzała również jego treść, z której wynikało, że zostało ono opatrzone tygodniowym terminem do uzupełnienia żądanych braków formalnych pod rygorem zwrotu złożonego zażalenia.
Zatem, w ocenie Sądu, należy zgodzić się z organem, że z przedłożonych przez skarżącego kopii dokumentów nie wynika aktualny obowiązek wskazania danych adresowych osoby poszukiwanej w postępowaniu sądowym.
Zdaniem Sądu postępowanie w rozpatrywanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z prawem, materiał dowodowy został oceniony prawidłowo, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji. Wyniki tego postępowania uzasadniały stwierdzenie, że skarżący w warunkach przedmiotowej sprawy nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu żądanych danych osoby poszukiwanej.
Podsumowując należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia ani przepisów prawa materialnego, jak i przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.